دیدگاه‌ها برای: غزل ۰۶۹- کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست

با: بابک

بابک — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

سلام
جناب سخایی
در برخی نسخه ها بیت ۴ اینچنین آمده
زاهد دهدم پند ز روی تو، زهی روی
هیچش ز خدا شرم و ز روی تو حیا نیست
که در بالا چیز دیگری بهمراه شرح بیت فوق آمده است.

با: امیر

امیر — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

یا جمیل
آقای خدایگان این درست که محدودیت ذهنی برای معنا کردن شعر قایل شدن خوب نیست ولی میتوان از جنبه آموزشی به آن نگاه کرد و برای من که با حافظ آشنایی ندارم ولی بهش علاقه دارم بابی باز کند.
به هر حال کسی اگر این را نمیپسندد لطفا به معنا التفاتی نکند تا دیگران از حظ مطلب کامی بگیرند.
بنده از اینکه با نوع دیگری از نگرش یه این آشنا شدم بسیار خرسندم.
تشکر

با: مصطفا خدایگان

مصطفا خدایگان — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

این نوع تفسیر و معنی کردن شعر نه تنها کمکی نمی کند بلکه به شعر ضربه می زند.. وقتی شما بیتی را اینگونه معنا می کنید و تحویل مخاطب می دهید، در واقع آن بیت را تمام می کنید.. می بندید.. می میرانید.. به بیان دیگر آن بیت دیگر جایی برای تاویل های چندگانه باقی نمی ماند.. محدود به معنایی می شود که شما برای آن اختیار می کنید. به ویژه شعر حافظ که اصلا یک معنی و دو معنی را برنمی تابد و هرکس به فراخور دانش و آگاهی و احساسات خودش برداشتی می کند.. به قول خود حافظ:
هرکسی بر حسب فکر گمانی دارد
..
به امید روزی که این شیوه ی بررسی به سر آید و کار تفسیر و تفهیم شعرها به خود مخاطب واسپرده شود و اگر تحلیل و نقدی می شود برای چگونه گفتن باشد و نه برای چه گفتن.

با: سالارسخایی

سالارسخایی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

آیا شرح غزل در موردبیت ۴ به درستی آورده شده است؟ “نرگس طلبد شیوه چشم تو”، آیا میتواند به معنی “زاهد مرا از روی تو پند می‌دهد” باشد؟جز اینست که نرگس روش و قاعده چشم تو را جست و جو می کند؟