دیدگاه‌ها برای: غزل ۰۰۳- اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را

با: sajad

sajad — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

اگر ان مه رخ تهران بدست ارد دل ما را
به لبخند ترش بخشم تمام روح ومعنا را
جوان بخشی به ان باشد ز عمر خویش بخشی
نه چون حافظ که میبخشد سمرقند و بخارا را

با: محمد رضا فاضل

محمد رضا فاضل — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

اگر آن دخت ایرانی به دست آرد دل ما را
گشم سرمه دوچشمم را زخاک مقدمش یارا
نمیگویم که ترک ولر بباشد یا که شیرازی
نمیخواهم کنم هرگز در اینجا من نژاد بازی
بباشد شیعه مولا و هم یک دخت ایرانی
چه فرقی میکند حالا که لر هست یا که تهرانی
زخاک مقدمش خواهم که چیزی زو نمیکاهد
نه چون شاعر که خال وگیس وکام ودیده میخواهد
کشم سرمه به چشمانم مرا نور بصر زاید
دل یارم به دست آرم مرا هم منفعت آید
نه چون او که هوس دارد وجان خویشتن بخشد
بود بهر خودش آفت سوالش هم خطا باشد

با: مهدی

مهدی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

هر آنکس چیز می بخشد به زعم خویش می بخشد
یکی شهر و یکی جسم و یکی هم روح و اجزا را
کسی چون من ندارد هیچ در دنیا و در عقبا
نگوید حرف مفتی چون ندارد تاب اجرا را

با: مهدی

مهدی — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا
بهایش هم بباید او ببخشد کل دنیارا
مگر من مغز خر خوردم در آشفته بازاری
او دل بدست آرد ببخشم من بخارا را
که این دل در وجود ما خدا داند که می ارزد
هزاران ترک شیراز و هزاران عشق زیبارا

با: babak

babak — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

با تشکر از زحمات شما
در متن شعر در بیت ۱۲ خوبان پارسی گو آمده و در معنی و توضیحات ترکان پارسی گو ، کدام درست است. خوبان خواندن و ترکان معنی کردن به نظرتان ناهماهنگ نیست؟

با: پیمان

پیمان — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

منظور حافظ از این بیت ، سید علی محمد باب است که در شیراز ظهور کرد

با: محمد

محمد — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

اگر آن کرد گروسی به دست آرددل مارا /بدو بخشم سر وجان وتن وپارا/جوانمردی به آن باشد که ملک خویشتن بخشی/نه چون حافظ که می بخشد سمر قند وبخارارا. فدای نفس قدسی حافظ که امروز چراغ ادب ما از برکت وجود این دو نادره ی شیراز روشن است.

با: بهروز

بهروز — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

ما درتاریخ جغرافیای واقعی ای بنام ترکستان نداریم(هرچند ترک تباران پان ترکیست گاهی این آهنگ بد آوازرا زمزمه میکنند). بخارا وسمرقند ازشهرهای بزرگ حوزۀ تمدنی ایران قدیم یا ایران فرهنگی وزاد گاه اصیل ترین فارسی زبانان جهان میباشند. درتواریخ به آن مناطقی که شما ترکستان نام بردید، ورارودان وبعدازمعمول گردیدن فرهنگ عربی به آن منطقه میگویند: ماوراء النهر. یعنی ماورای دریای آمو یا دریای پنج ویا هم جیحون نیزگفته اند ومنظورهمین دریای بزرگی است که ازجهیل زرگول درپامیرسلسله هندوکش ازپنج نهرکوچک سرچشمه گرفته و افغانستان امروزی را ازکشورتاجیکستان، ازبکستان وترکمنستان جدا میکند وبعد با یکجا گردیدن به دریای مرغاب که ازسلسله کوه های فاریاب وبادغیس استانهای شمال غربی افغانستان منشا میگیرد، دوباره وارد خاک ترکمنستان گردیده ودرجهیل ارال تخلیه میگردد. وازدوران اسماعیل سامانی به بعد گاهی با افغانستان وقسمتی ازایران کنونی بنام خراسان ودردوران پیش ازشوروی هم بنام امارت بخارا مشهور بود. بناءً شما مانند حافظ بزرگوارکه سخاوتمندانه آن دو شهرتاریخی را به یک خال هندوی زیباروی شیرازی می بخشید، شما آن قلمروتاریخی را به ترکستان لطفاً نه بخشید. جنجالهای دیگرتاریخی ما کم است که حالا میخواهید یک جنجال جدید برایمان خلق کنید.

با: nadaram

nadaram — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

خال در اصطلاح صوفیان اشاره به نقطه وحدت است.
در گذشته داشتن خالی بر بدن نشانه اصالت بوده است مثل خال هاشمی که در خاندان پیامبر معروف است و خانواده ی کیان به داشتن خال سیاهی بر بازو شناخته می شد و خاندان آل مظفرنیز خالی بر چهره داشته اند که احتمالا حافظ اشاره به این خال نیز می توانسته داشته باشد.

معنی عرفانی:

اگر آن جذبه های الهی دل و قلب مرا تسخیر نماید مسلما دل من به وحدت می رسد و من برای رسیدن به این وحدت حاضرم که تمام لذت ها و هوسهای دنیایی را رها کنم و پشت پا به هر چیز بزنم.

با: بامداد امید

بامداد امید — Thu, 01 Jan 1970 00:00:00 +0000

با سلام
من حافظ خواننیستم اما هر وقت با بیت اول این غزل رو در رو می شوم برایم این سوال پیش می آید که چرا حافظ نگفته است :
اگر بدست آرم دل آن ترک شیرازی را
به جای اینکه بگوید
اگر آن ترک شیرازی بدست آرد دل مارا
چون کمی تناقض می بینم اگر آن ترک شیرازی خیلی مهم است بنابراین باید به دست آوردن دل او سخت باشد و گرنه بدست آوردن دل حافظ که نباید برای آن ترک شیرازی سخت باشد مگر اینکه حافظ بخواهد طاقچه بالا بیندازد و برای خودش کلاس بگذارد …