غزل ۰۸۴- ساقی بیار باده که ماه صیام رفت
| ساقی بیار باده که ماه صیام رفت | درده قدح که موسم ناموس و نام رفت |
| وقت عزیز رفت بیا تا قضا کنیم | عمری که بی حضور صراحی و جام رفت |
| مستم کن آن چنان که ندانم ز بیخودی | در عرصه خیال که آمد کدام رفت |
| بر بوی آن که جرعه جامت به ما رسد | در مصطبه دعای تو هر صبح و شام رفت |
| دل را که مرده بود حیاتی به جان رسید | تا بویی از نسیم میاش در مشام رفت |
| زاهد غرور داشت سلامت نبرد راه | رند از ره نیاز به دارالسلام رفت |
| نقد دلی که بود مرا صرف باده شد | قلب سیاه بود از آن در حرام رفت |
| در تاب توبه چند توان سوخت همچو عود | می ده که عمر در سر سودای خام رفت |
| دیگر مکن نصیحت حافظ که ره نیافت | گمگشتهای که باده نابش به کام رفت |
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Popularity: 1% [?]
در صورت تمایل میتوانید دیدگاه، پیشنهاد و یا مطلب ادبی خود را در زیر وارد نمایید.
salam ehsan jan
vaghan damet garm ba in site , ba in hafez, ba in musighi. khyli keif kardam. merci va omidvaram hamishe shad bashi.