سلام
خیلی خوبه که شعر های حافظ دم دستمونه دستتون درد نکنه ولی کاش شرح این غزل هم بود چون خیلی برام مهم بود.
من که زیاد تخصصی توی این رشته ندارم که بتونم کمکی کنم بهتون ولی امیدوارم بزودی شرح کامل رو ببینیم………
موفق باشید ان شاالله………

تنها غزلیات حافظ را در دسترس گذاشتن هنر نیست این از غریبی حافظه که ظاهر شعر را تبلیغ می کنید و عمق مفاهیم لابه لای ظواهر گم می مونه

سلام
از اینکه غزلیات حافظ رو برامون گذاشتین ممنون اما اگه امکان داره تفسیر شعها رو هم برامون بزارین
ممنون

آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست چشم میگون لب خندان دل خرم با اوست
گر چه شیرین دهنان پادشهانند ولی او سلیمان زمان است که خاتم با اوست
روی خوب است و کمال هنر و دامن پاک لاجرم همت پاکان دو عالم با اوست
خال مشکین که بدان عارض گندمگون است سر آن دانه که شد رهزن آدم با اوست
دلبرم عزم سفر کرد خدا را یاران چه کنم با دل مجروح که مرهم با اوست
با که این نکته توان گفت که آن سنگین دل کشت ما را و دم عیسی مریم با اوست
حافظ از معتقدان است گرامی دارش زان که بخشایش بس روح مکرم با اوست
لطفا اگه میشه معنی این غزل و برام بفرستید

سلام علیکم:
در مورد غزل مذکور در آن زمان که دانشجو بودم از یک استاد فلسفه و عرفان سوال کردم که مورد خطاب این غزل چه کسی است.
ایشان اینگونه پاسخ دادند :
“خطاب حضرت حجت ابن الحسن المهدی (ارواحنا لتراب مقدمه الفدا) است به این نشانه ها :
۱- در بیت اول “سیه چرده” نشانه اعراب است یعنی فرد مورد نظر از اعراب است.
۲-خاتم و انگشتری حضرت سلیمان که از پیامبر به حضرت امیر واز حضرت امیر به امام حسن و ….. تا حضرت حجت(ارواحنا لتراب مقدمه الفدا) که همیشه در دست حجت زمان است همراه اوست.
۳-در بیت سوم چهار نشانی ذکر می کند:
اول:روی خوب است = زیبا رو است
دوم : کمال هنر =انسان کامل است
سوم : دامن پاک =معصوم است
چهارم: همت پاکان دو عالم =عصاره تمام انبیاء و امامان و اولیاء
۴-در بیت چهارم دو نشانی از صورت وچهره ایشان طبق روایات می دهد
اول : خال مشکین
دوم : صورت گندمگون”
سپس بنده از مذهب حافظ پرسیدم :
ایشان فرمودند :به احتمال ۹۹ درصد ( برای بنده جالب بود که ۱۰۰ درصد نگفت ) حافظ شیعه بوده و دیداری با امام عصر (ارواحنا لتراب مقدمه الفدا) داشته به قرینه غزل زیر
۱
زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست
راه هزار چاره گر از چار سو ببست

۲
تا عاشقان به بوی نسیمش دهند جان
بگشود نافه‌ای و در آرزو ببست

۳
شیدا از آن شدم که نگارم چو ماه نو
ابرو نمود و جلوه گری کرد و رو ببست

۴
ساقی به چند رنگ می اندر پیاله ریخت
این نقش‌ها نگر که چه خوش در کدو ببست

۵
یا رب چه غمزه کرد صراحی که خون خم
با نعره‌های قلقلش اندر گلو ببست

۶
مطرب چه پرده ساخت که در پرده سماع
بر اهل وجد و حال در های و هو ببست

۷
حافظ هر آن که عشق نورزید و وصل خواست
احرام طوف کعبه دل بی وضو ببست

موفق باشید یا حق