
افزودن به فهرست اشعار منتخب
غزل ۰۵۶- دل سراپرده محبت اوست
| دل سراپرده محبت اوست | دیده آیینه دار طلعت اوست |
| من که سر درنیاورم به دو کون | گردنم زیر بار منت اوست |
| تو و طوبی و ما و قامت یار | فکر هر کس به قدر همت اوست |
| گر من آلوده دامنم چه عجب | همه عالم گواه عصمت اوست |
| من که باشم در آن حرم که صبا | پرده دار حریم حرمت اوست |
| بی خیالش مباد منظر چشم | زان که این گوشه جای خلوت اوست |
| هر گل نو که شد چمن آرای | ز اثر رنگ و بوی صحبت اوست |
| دور مجنون گذشت و نوبت ماست | هر کسی پنج روز نوبت اوست |
| ملکت عاشقی و گنج طرب | هر چه دارم ز یمن همت اوست |
| من و دل گر فدا شدیم چه باک | غرض اندر میان سلامت اوست |
| فقر ظاهر مبین که حافظ را | سینه گنجینه محبت اوست |
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
در صورت تمایل میتوانید دیدگاه، پیشنهاد و یا مطلب ادبی خود را در زیر وارد نمایید.
دیدگاهها
سلام. این غزل حضرت حافظ در مدح عصاره ی عصمت حضرت فاطمه ی زهرا سروده شده است . به عشق ایشان غزل را بخوانید.
[پاسخ]
انسان یا انسان در این تبصره معادلست با انسانهای با معرفت الهی چنانچه انسان مغزن اسرار و ائینه دار طلعت الهیست، اگر چه عده ای انسانان ظا هرا به غفلت از اطاعت بیرون میایند ولی غافل از منت پذیری الهی جهت موهبت و بخشش وی نمیباشند. انسانان همیشه به تصور زیبایهای الهی وی را به قدر پیمانهء معرفت و ظرفیت که دارند میشناسند. اگر چه انسانان به نظر یکدیگر حقیر و گنهکار معلوم میشوند، لیکن پرودگار شانرا بری از همه زشتی ها قسمی که هست میدانند و خود را مدیون کسانیکه پیشتر و بیشتر از انها در معرفت الهی سینه فراخ نموده اند میدانند. اگر چه ماحول و موجودات اطراف انسانان بشتر اوقات در تغافل واقع اند؛ اما هنگامیکه انوار الهی در درزهای ترسنه گاه انسانان رخنه میکند باز هجرت دیرینه را با خلوت جذاب منتظر، مرفوغ میسازند و تمام قابلیت ها و انکشافات را به اثر تلاش و تقرب الهیت میدانند و خود را در عشق الهی با تمام شعف و فداکاری های مجازی به هدف بی پایان و بحر بیکران عشق الهیت میرسانند و هر داشته خود رابعد از تلاش و دریافت نیز از موهبت الهی میدانند هر فدا کاری و از خود گذری را بخاطر اعشق الهی نادیده میگیرند و هر مصیبت را یک سرمایه و گنج جهت وسعت تحمل گنج سینه خود متحمل میشوند. وسلام و اعلیکم و رحمت الله و برکاتو!
عادل میعاد
۳۱ مارچ ۲۰۱۱-۰۳-۳۱
[پاسخ]


باسلام به نظرمن دیگه ایران وشاید جهان حافظی مثل حافظ شیراز نمیبینه
[پاسخ]