FavoriteLoadingافزودن به فهرست اشعار منتخب

غزل ۰۵۶- دل سراپرده محبت اوست

دل سراپرده محبت اوست دیده آیینه دار طلعت اوست
من که سر درنیاورم به دو کون گردنم زیر بار منت اوست
تو و طوبی و ما و قامت یار فکر هر کس به قدر همت اوست
گر من آلوده دامنم چه عجب همه عالم گواه عصمت اوست
من که باشم در آن حرم که صبا پرده دار حریم حرمت اوست
بی خیالش مباد منظر چشم زان که این گوشه جای خلوت اوست
هر گل نو که شد چمن آرای ز اثر رنگ و بوی صحبت اوست
دور مجنون گذشت و نوبت ماست هر کسی پنج روز نوبت اوست
ملکت عاشقی و گنج طرب هر چه دارم ز یمن همت اوست
من و دل گر فدا شدیم چه باک غرض اندر میان سلامت اوست
فقر ظاهر مبین که حافظ را سینه گنجینه محبت اوست

 

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

۴ نظر

در صورت تمایل می‌توانید دیدگاه، پیشنهاد و یا مطلب ادبی خود را در زیر وارد نمایید.

دیدگاه‌ها

باسلام به نظرمن دیگه ایران وشاید جهان حافظی مثل حافظ شیراز نمیبینه

[پاسخ]

دستتون درد نکنه واقعاً زحمت کشیدید. من که لذت بردم. موفق و مؤید باشید. خیلی استفاده بردیم.

[پاسخ]

سلام. این غزل حضرت حافظ در مدح عصاره ی عصمت حضرت فاطمه ی زهرا سروده شده است . به عشق ایشان غزل را بخوانید.

[پاسخ]

انسان یا انسان در این تبصره معادلست با انسانهای با معرفت الهی چنانچه انسان مغزن اسرار و ائینه دار طلعت الهیست، اگر چه عده ای انسانان ظا هرا به غفلت از اطاعت بیرون میایند ولی غافل از منت پذیری الهی جهت موهبت و بخشش وی نمیباشند. انسانان همیشه به تصور زیبایهای الهی وی را به قدر پیمانهء معرفت و ظرفیت که دارند میشناسند. اگر چه انسانان به نظر یکدیگر حقیر و گنهکار معلوم میشوند، لیکن پرودگار شانرا بری از همه زشتی ها قسمی که هست میدانند و خود را مدیون کسانیکه پیشتر و بیشتر از انها در معرفت الهی سینه فراخ نموده اند میدانند. اگر چه ماحول و موجودات اطراف انسانان بشتر اوقات در تغافل واقع اند؛ اما هنگامیکه انوار الهی در درزهای ترسنه گاه انسانان رخنه میکند باز هجرت دیرینه را با خلوت جذاب منتظر، مرفوغ میسازند و تمام قابلیت ها و انکشافات را به اثر تلاش و تقرب الهیت میدانند و خود را در عشق الهی با تمام شعف و فداکاری های مجازی به هدف بی پایان و بحر بیکران عشق الهیت میرسانند و هر داشته خود رابعد از تلاش و دریافت نیز از موهبت الهی میدانند هر فدا کاری و از خود گذری را بخاطر اعشق الهی نادیده میگیرند و هر مصیبت را یک سرمایه و گنج جهت وسعت تحمل گنج سینه خود متحمل میشوند. وسلام و اعلیکم و رحمت الله و برکاتو!
عادل میعاد
۳۱ مارچ ۲۰۱۱-۰۳-۳۱

[پاسخ]

دیدگاه‌تان را بنویسید:

(لازم)

(لازم)


به صورت خودکار کلمات فینگلیش را به فارسی تبدیل کن. در صورتی که می‌خواهید انگلیسی تایپ کنید Ctrl+g را فشار دهید.