غزل ۰۲۷- در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
| در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست | مست از می و میخواران از نرگس مستش مست |
| در نعل سمند او شکل مه نو پیدا | وز قد بلند او بالای صنوبر پست |
| آخر به چه گویم هست از خود خبرم چون نیست | وز بهر چه گویم نیست با وی نظرم چون هست |
| شمع دل دمسازم بنشست چو او برخاست | و افغان ز نظربازان برخاست چو او بنشست |
| گر غالیه خوش بو شد در گیسوی او پیچید | ور وسمه کمانکش گشت در ابروی او پیوست |
| بازآی که بازآید عمر شده حافظ | هر چند که ناید باز تیری که بشد از شست |
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Popularity: 1% [?]
در صورت تمایل میتوانید دیدگاه، پیشنهاد و یا مطلب ادبی خود را در زیر وارد نمایید.
با سلام بسیار خوب و زیباست . دستتان درد نکند
راحتی استفاده . بلاغت گوینده و گیرایی تیتر گواهی
ابتکار تهیه کننده است .خواننده جهت مراجعه دوباره
تشویق میشود واین سهولت باعث اشاعه فرهنگ حافظ
در جامعه استفاده کننده از اینترنت میشود. خداوند
یارودست حق نگهدارتان