غزل ۰۲۵- شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست
| شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست | صلای سرخوشی ای صوفیان باده پرست |
| اساس توبه که در محکمی چو سنگ نمود | ببین که جام زجاجی چه طرفهاش بشکست |
| بیار باده که در بارگاه استغنا | چه پاسبان و چه سلطان چه هوشیار و چه مست |
| از این رباط دودر چون ضرورت است رحیل | رواق و طاق معیشت چه سربلند و چه پست |
| مقام عیش میسر نمیشود بیرنج | بلی به حکم بلا بستهاند عهد الست |
| به هست و نیست مرنجان ضمیر و خوش میباش | که نیستیست سرانجام هر کمال که هست |
| شکوه آصفی و اسب باد و منطق طیر | به باد رفت و از او خواجه هیچ طرف نبست |
| به بال و پر مرو از ره که تیر پرتابی | هوا گرفت زمانی ولی به خاک نشست |
| زبان کلک تو حافظ چه شکر آن گوید | که گفته سخنت میبرند دست به دست |
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Popularity: 1% [?]
در صورت تمایل میتوانید دیدگاه، پیشنهاد و یا مطلب ادبی خود را در زیر وارد نمایید.
۲۰