افزودن به فهرست اشعار منتخب
غزل ۲۲۴- خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود
| خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود | به هر درش که بخوانند بیخبر نرود |
| طمع در آن لب شیرین نکردنم اولی | ولی چگونه مگس از پی شکر نرود |
| سواد دیده غمدیدهام به اشک مشوی | که نقش خال توام هرگز از نظر نرود |
| ز من چو باد صبا بوی خود دریغ مدار | چرا که بی سر زلف توام به سر نرود |
| دلا مباش چنین هرزه گرد و هرجایی | که هیچ کار ز پیشت بدین هنر نرود |
| مکن به چشم حقارت نگاه در من مست | که آبروی شریعت بدین قدر نرود |
| من گدا هوس سروقامتی دارم | که دست در کمرش جز به سیم و زر نرود |
| تو کز مکارم اخلاق عالمی دگری | وفای عهد من از خاطرت به در نرود |
| سیاه نامهتر از خود کسی نمیبینم | چگونه چون قلمم دود دل به سر نرود |
| به تاج هدهدم از ره مبر که باز سفید | چو باشه در پی هر صید مختصر نرود |
| بیار باده و اول به دست حافظ ده | به شرط آن که ز مجلس سخن به درنرود |
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
در صورت تمایل میتوانید دیدگاه، پیشنهاد و یا مطلب ادبی خود را در زیر وارد نمایید.
Loading ...
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی داده نشده.
دیدگاهتان را بنویسید: