غزل ۰۱۷- سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت
| سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت | آتشی بود در این خانه که کاشانه بسوخت |
| تنم از واسطه دوری دلبر بگداخت | جانم از آتش مهر رخ جانانه بسوخت |
| سوز دل بین که ز بس آتش اشکم دل شمع | دوش بر من ز سر مهر چو پروانه بسوخت |
| آشنایی نه غریب است که دلسوز من است | چون من از خویش برفتم دل بیگانه بسوخت |
| خرقه زهد مرا آب خرابات ببرد | خانه عقل مرا آتش میخانه بسوخت |
| چون پیاله دلم از توبه که کردم بشکست | همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت |
| ماجرا کم کن و بازآ که مرا مردم چشم | خرقه از سر به درآورد و به شکرانه بسوخت |
| ترک افسانه بگو حافظ و می نوش دمی | که نخفتیم شب و شمع به افسانه بسوخت |
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Popularity: 2% [?]
در صورت تمایل میتوانید دیدگاه، پیشنهاد و یا مطلب ادبی خود را در زیر وارد نمایید.
Loading ...
چرا این بیت سوم رو حذف کردین؟
هر که زنجیر سر زلف پری رویی دید دل سودا زده اش بر من دیوانه بسوخت