
افزودن به فهرست اشعار منتخب
قصیده ۱- شد عرصه زمین چو بساط ارم جوان
| شد عرصه زمین چو بساط ارم جوان | از پرتو سعادت شاه جهان ستان |
| خاقان شرق و غرب که در شرق و غرب، اوست | صاحبقران خسرو و شاه خدایگان |
| خورشید ملکپرور و سلطان دادگر | دارای دادگستر و کسرای کینشان |
| سلطاننشان عرصه اقلیم سلطنت | بالانشین مسند ایوان لامکان |
| اعظم جلال دولت و دین آنکه رفعتش | دارد همیشه توسن ایام زیر ران |
| دارای دهر شاه شجاع آفتاب ملک | خاقان کامگار و شهنشاه نوجوان |
| ماهی که شد به طلعتش افروخته زمین | شاهی که شد به همتش افراخته زمان |
| سیمرغ وهم را نبود قوت عروج | آنجا که باز همت او سازد آشیان |
| گر در خیال چرخ فتد عکس تیغ او | از یکدگر جدا شود اجزای توأمان |
| حکمش روان چو باد در اطراف بر و بحر | مهرش نهان چو روح در اعضای انس و جان |
| ای صورت تو ملک جمال و جمال ملک | وی طلعت تو جان جهان و جهان جان |
| تخت تو رشک مسند جمشید و کیقباد | تاج تو غبن افسر دارا و اردوان |
| تو آفتاب ملکی و هر جا که میروی | چون سایه از قفای تو دولت بود دوان |
| ارکان نپرورد چو تو گوهر به هیچ قرن | گردون نیاورد چو تو اختر به صد |
| قران بیطلعت تو جان نگراید به کالبد | بینعمت تو مغز نبندد در استخوان |
| هر دانشی که در دل دفتر نیامدهست | دارد چو آب خامه تو بر سر زبان |
| دست تو را به ابر که یارد شبیه کرد | چون بدره بدره این دهد و قطره قطره آن |
| با پایه جلال تو افلاک پایمال | وز دست بحر جود در دهر داستان |
| بر چرخ علم ماهی و بر فرق ملک تاج | شرع از تو در حمایت و دین از تو در امان |
| ای خسرو منیع جناب رفیع قدر | وی داور عظیم مثال رفیعشان |
| علم از تو در حمایت و عقل از تو با شکوه | در چشم فضل نوری و در جسم ملک جان |
| ای آفتاب ملک که در جنب همتت | چون ذره حقیر بود گنج شایگان |
| در جنب بحر جود تو از ذره کمتر است | صد گنج شایگان که ببخشی به رایگان |
| عصمت نهفته رخ به سراپردهات مقیم | دولت گشادهرخت بقا زیر کندلان |
| گردون برای خیمه خورشید فلکهات | از کوه و ابر ساخته نازیر و سایهبان |
| وین اطلس مقرنس زرد و ز زرنگار | چتری بلند بر سر خرگاه خویش دان |
| بعد از کیان به ملک سلیمان نداد کس | این ساز و این خزینه و این لشکر گران |
| بودی درون گلشن و از پردلان تو | در هند بود غلغل و در زنگ بد فغان |
| در دشت روم خیمه زدی و غریو کوس | از دشت روم رفت به صحرای سیستان |
| تا قصر زرد تاختی و لرزه اوفتاد | در قصرهای قیصر و در خانههای خان |
| آن کیست کاو به ملک کند باتو همسری | از مصر تا به روم و ز چین تا به قیروان |
| سال دگر ز قیصرت از روم باج سر | وز چینت آورند به درگه خراج جان |
| تو شاکری ز خالق و خلق از تو شاکرند | تو شادمان به دولت و ملک از تو شادمان |
| اینک به طرف گلشن و بستان همیروی | با بندگان سمند سعادت به زیر ران |
| ای ملهکی که در صف کروبیان قدس | فیضی رسد به خاطر پاکت زمان زمان |
| ای آشکار پیش دلت هرچه کردگار | دارد همی به پرده غیب اندرون نهان |
| داده فلک عنان ارادت به دست تو | یعنی که مرکبم به مراد خودم بران |
| گر کوششیت افتد پر دادهام به تیر | ور بخششیت باید زر دادهام به کان |
| خصمت کجاست در کف پای خودش فکن | یار تو کیست بر سر چشم منش نشان هم کام |
| من به خدمت تو گشته منتظم | هم نام من به مدحت تو گشته جاودان |
در صورت تمایل میتوانید دیدگاه، پیشنهاد و یا مطلب ادبی خود را در زیر وارد نمایید.


آموزش صحیح خواندن فارسی باقرائت همه اشعارحافظ وسعدی ونثر سعدی به لحاظ هجا ،حرکات ، آوا ، وقف ، وصل و… توسط ادبا واهل فن امکان پذیراست امیدوارم درحدامکان به این مقوله توجه داشته باشید
[پاسخ]