قصاید

فهرست اشعار

• غزل مورد نظر را انتخاب کنید غزل ۰۰۱- الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها غزل ۰۰۲- صلاح کار کجا و من خراب کجا غزل ۰۰۳- اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را غزل ۰۰۴- صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را غزل ۰۰۵- دل می‌رود ز دستم صاحب دلان خدا را غزل ۰۰۶- به ملازمان سلطان که رساند این دعا را غزل ۰۰۷- صوفی بیا که آینه صافیست جام را غزل ۰۰۸- ساقیا برخیز و درده جام را غزل ۰۰۹- رونق عهد شباب است دگر بستان را غزل ۰۱۰- دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما غزل ۰۱۱- ساقی به نور باده برافروز جام ما غزل ۰۱۲- ای فروغ ماه حسن از روی رخشان شما غزل ۰۱۳- می‌دمد صبح و کله بست سحاب غزل ۰۱۴- گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب غزل ۰۱۵- ای شاهد قدسی که کشد بند نقابت غزل ۰۱۶- خمی که ابروی شوخ تو در کمان انداخت غزل ۰۱۷- سینه از آتش دل در غم جانانه بسوخت غزل ۰۱۸- ساقیا آمدن عید مبارک بادت غزل ۰۱۹- ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست غزل ۰۲۰- روزه یک سو شد و عید آمد و دل‌ها برخاست غزل ۰۲۱- دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست غزل ۰۲۲- چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست غزل ۰۲۳- خیال روی تو در هر طریق همره ماست غزل ۰۲۴- مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست غزل ۰۲۵- شکفته شد گل حمرا و گشت بلبل مست غزل ۰۲۶- زلف آشفته و خوی کرده و خندان لب و مست غزل ۰۲۷- در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست غزل ۰۲۸- به جان خواجه و حق قدیم و عهد درست غزل ۰۲۹- ما را ز خیال تو چه پروای شراب است غزل ۰۳۰- زلفت هزار دل به یکی تار مو ببست غزل ۰۳۱- آن شب قدری که گویند اهل خلوت امشب است غزل ۰۳۲- خدا چو صورت ابروی دلگشای تو بست غزل ۰۳۳- خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است غزل ۰۳۴- رواق منظر چشم من آشیانه توست غزل ۰۳۵- برو به کار خود ای واعظ این چه فریادست غزل ۰۳۶- تا سر زلف تو در دست نسیم افتادست غزل ۰۳۷- بیا که قصر امل سخت سست بنیادست غزل ۰۳۸- بی مهر رخت روز مرا نور نماندست غزل ۰۳۹- باغ مرا چه حاجت سرو و صنوبر است غزل ۰۴۰- المنه لله که در میکده باز است غزل ۰۴۱- اگر چه باده فرح بخش و باد گل‌بیز است غزل ۰۴۲- حال دل با تو گفتنم هوس است غزل ۰۴۳- صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است غزل ۰۴۴- کنون که بر کف گل جام باده صاف است غزل ۰۴۵- در این زمانه رفیقی که خالی از خلل است غزل ۰۴۶- گل در بر و می در کف و معشوق به کام است غزل ۰۴۷- به کوی میکده هر سالکی که ره دانست غزل ۰۴۸- صوفی از پرتو می راز نهانی دانست غزل ۰۴۹- روضه خلد برین خلوت درویشان است غزل ۰۵۰- به دام زلف تو دل مبتلای خویشتن است غزل ۰۵۱- لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است غزل ۰۵۲- روزگاریست که سودای بتان دین من است غزل ۰۵۳- منم که گوشه میخانه خانقاه من است غزل ۰۵۴- ز گریه مردم چشمم نشسته در خون است غزل ۰۵۵- خم زلف تو دام کفر و دین است غزل ۰۵۶- دل سراپرده محبت اوست غزل ۰۵۷- آن سیه چرده که شیرینی عالم با اوست غزل ۰۵۸- سر ارادت ما و آستان حضرت دوست غزل ۰۵۹- دارم امید عاطفتی از جانب دوست غزل ۰۶۰- آن پیک نامور که رسید از دیار دوست غزل ۰۶۱- صبا اگر گذری افتدت به کشور دوست غزل ۰۶۲- مرحبا ای پیک مشتاقان بده پیغام دوست غزل ۰۶۳- روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست غزل ۰۶۴- اگر چه عرض هنر پیش یار بی‌ادبیست غزل ۰۶۵- خوشتر ز عیش و صحبت و باغ و بهار چیست غزل ۰۶۶- بنال بلبل اگر با منت سر یاریست غزل ۰۶۷- یا رب این شمع دل افروز ز کاشانه کیست غزل ۰۶۸- ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست غزل ۰۶۹- کس نیست که افتاده آن زلف دوتا نیست غزل ۰۷۰- مردم دیده ما جز به رخت ناظر نیست غزل ۰۷۱- زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست غزل ۰۷۲- راهیست راه عشق که هیچش کناره نیست غزل ۰۷۳- روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست غزل ۰۷۴- حاصل کارگه کون و مکان این همه نیست غزل ۰۷۵- خواب آن نرگس فتان تو بی چیزی نیست غزل ۰۷۶- جز آستان توام در جهان پناهی نیست غزل ۰۷۷- بلبلی برگ گلی خوش رنگ در منقار داشت غزل ۰۷۸- دیدی که یار جز سر جور و ستم نداشت غزل ۰۷۹- کنون که می‌دمد از بوستان نسیم بهشت غزل ۰۸۰- عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه سرشت غزل ۰۸۱- صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت غزل ۰۸۲- آن ترک پری چهره که دوش از بر ما رفت غزل ۰۸۳- گر ز دست زلف مشکینت خطایی رفت رفت غزل ۰۸۴- ساقی بیار باده که ماه صیام رفت غزل ۰۸۵- شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت غزل ۰۸۶- ساقی بیا که یار ز رخ پرده برگرفت غزل ۰۸۷- حسنت به اتفاق ملاحت جهان گرفت غزل ۰۸۸- شنیده‌ام سخنی خوش که پیر کنعان گفت غزل ۰۸۹- یا رب سببی ساز که یارم به سلامت غزل ۰۹۰- ای هدهد صبا به سبا می‌فرستمت غزل ۰۹۱- ای غایب از نظر به خدا می‌سپارمت غزل ۰۹۲- میر من خوش می‌روی کاندر سر و پا میرمت غزل ۰۹۳- چه لطف بود که ناگاه رشحه قلمت غزل ۰۹۴- زان یار دلنوازم شکریست با شکایت غزل ۰۹۵- مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت غزل ۰۹۶- درد ما را نیست درمان الغیاث غزل ۰۹۷- تویی که بر سر خوبان کشوری چون تاج غزل ۰۹۸- اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح غزل ۰۹۹- دل من در هوای روی فرخ غزل ۱۰۰- دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد غزل ۱۰۱- شراب و عیش نهان چیست کار بی‌بنیاد غزل ۱۰۲- دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد غزل ۱۰۳- روز وصل دوستداران یاد باد غزل ۱۰۴- جمالت آفتاب هر نظر باد غزل ۱۰۵- صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد غزل ۱۰۶- تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد غزل ۱۰۷- حسن تو همیشه در فزون باد غزل ۱۰۸- خسروا گوی فلک در خم چوگان تو باد غزل ۱۰۹- دیر است که دلدار پیامی نفرستاد غزل ۱۱۰- پیرانه سرم عشق جوانی به سر افتاد غزل ۱۱۱- عکس روی تو چو در آینه جام افتاد غزل ۱۱۲- آن که رخسار تو را رنگ گل و نسرین داد غزل ۱۱۳- بنفشه دوش به گل گفت و خوش نشانی داد غزل ۱۱۴- همای اوج سعادت به دام ما افتد غزل ۱۱۵- درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد غزل ۱۱۶- کسی که حسن و خط دوست در نظر دارد غزل ۱۱۷- دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد غزل ۱۱۸- آن کس که به دست جام دارد غزل ۱۱۹- دلی که غیب نمای است و جام جم دارد غزل ۱۲۰- بتی دارم که گرد گل ز سنبل سایه بان دارد غزل ۱۲۱- هر آن کو خاطر مجموع و یار نازنین دارد غزل ۱۲۲- هر آن که جانب اهل خدا نگه دارد غزل ۱۲۳- مطرب عشق عجب ساز و نوایی دارد غزل ۱۲۴- آن که از سنبل او غالیه تابی دارد غزل ۱۲۵- شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد غزل ۱۲۶- جان بی جمال جانان میل جهان ندارد غزل ۱۲۷- روشنی طلعت تو ماه ندارد غزل ۱۲۸- نیست در شهر نگاری که دل ما ببرد غزل ۱۲۹- اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد غزل ۱۳۰- سحر بلبل حکایت با صبا کرد غزل ۱۳۱- بیا که ترک فلک خوان روزه غارت کرد غزل ۱۳۲- به آب روشن می عارفی طهارت کرد غزل ۱۳۳- صوفی نهاد دام و سر حقه باز کرد غزل ۱۳۴- بلبلی خون دلی خورد و گلی حاصل کرد غزل ۱۳۵- چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد غزل ۱۳۶- دست در حلقه آن زلف دوتا نتوان کرد غزل ۱۳۷- دل از من برد و روی از من نهان کرد غزل ۱۳۸- یاد باد آن که ز ما وقت سفر یاد نکرد غزل ۱۳۹- رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد غزل ۱۴۰- دلبر برفت و دلشدگان را خبر نکرد غزل ۱۴۱- دیدی ای دل که غم عشق دگربار چه کرد غزل ۱۴۲- دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد غزل ۱۴۳- سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد غزل ۱۴۴- به سر جام جم آن گه نظر توانی کرد غزل ۱۴۵- چه مستیست ندانم که رو به ما آورد غزل ۱۴۶- صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد غزل ۱۴۷- نسیم باد صبا دوشم آگهی آورد غزل ۱۴۸- یارم چو قدح به دست گیرد غزل ۱۴۹- دلم جز مهر مه رویان طریقی بر نمی‌گیرد غزل ۱۵۰- ساقی ار باده از این دست به جام اندازد غزل ۱۵۱- دمی با غم به سر بردن جهان یک سر نمی‌ارزد غزل ۱۵۲- در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد غزل ۱۵۳- سحر چون خسرو خاور علم بر کوهساران زد غزل ۱۵۴- راهی بزن که آهی بر ساز آن توان زد غزل ۱۵۵- اگر روم ز پی اش فتنه‌ها برانگیزد غزل ۱۵۶- به حسن و خلق و وفا کس به یار ما نرسد غزل ۱۵۷- هر که را با خط سبزت سر سودا باشد غزل ۱۵۸- من و انکار شراب این چه حکایت باشد غزل ۱۵۹- نقد صوفی نه همه صافی بی‌غش باشد غزل ۱۶۰- خوش است خلوت اگر یار یار من باشد غزل ۱۶۱- کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد غزل ۱۶۲- خوش آمد گل وز آن خوشتر نباشد غزل ۱۶۳- گل بی رخ یار خوش نباشد غزل ۱۶۴- نفس باد صبا مشک فشان خواهد شد غزل ۱۶۵- مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد غزل ۱۶۶- روز هجران و شب فرقت یار آخر شد غزل ۱۶۷- ستاره‌ای بدرخشید و ماه مجلس شد غزل ۱۶۸- گداخت جان که شود کار دل تمام و نشد غزل ۱۶۹- یاری اندر کس نمی‌بینیم یاران را چه شد غزل ۱۷۰- زاهد خلوت نشین دوش به میخانه شد غزل ۱۷۱- دوش از جناب آصف پیک بشارت آمد غزل ۱۷۲- عشق تو نهال حیرت آمد غزل ۱۷۳- در نمازم خم ابروی تو با یاد آمد غزل ۱۷۴- مژده ای دل که دگر باد صبا بازآمد غزل ۱۷۵- صبا به تهنیت پیر می فروش آمد غزل ۱۷۶- سحرم دولت بیدار به بالین آمد غزل ۱۷۷- نه هر که چهره برافروخت دلبری داند غزل ۱۷۸- هر که شد محرم دل در حرم یار بماند غزل ۱۷۹- رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند غزل ۱۸۰- ای پسته تو خنده زده بر حدیث قند غزل ۱۸۱- بعد از این دست من و دامن آن سرو بلند غزل ۱۸۲- حسب حالی ننوشتی و شد ایامی چند غزل ۱۸۳- دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند غزل ۱۸۴- دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند غزل ۱۸۵- نقدها را بود آیا که عیاری گیرند غزل ۱۸۶- گر می فروش حاجت رندان روا کند غزل ۱۸۷- دلا بسوز که سوز تو کارها بکند غزل ۱۸۸- مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند غزل ۱۸۹- طایر دولت اگر باز گذاری بکند غزل ۱۹۰- کلک مشکین تو روزی که ز ما یاد کند غزل ۱۹۱- آن کیست کز روی کرم با ما وفاداری کند غزل ۱۹۲- سرو چمان من چرا میل چمن نمی‌کند غزل ۱۹۳- در نظربازی ما بی‌خبران حیرانند غزل ۱۹۴- سمن بویان غبار غم چو بنشینند بنشانند غزل ۱۹۵- غلام نرگس مست تو تاجدارانند غزل ۱۹۶- آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند غزل ۱۹۷- شاهدان گر دلبری زین سان کنند غزل ۱۹۸- گفتم کی ام دهان و لبت کامران کنند غزل ۱۹۹- واعظان کاین جلوه در محراب و منبر می‌کنند غزل ۲۰۰- دانی که چنگ و عود چه تقریر می‌کنند غزل ۲۰۱- شراب بی‌غش و ساقی خوش دو دام رهند غزل ۲۰۲- بود آیا که در میکده‌ها بگشایند غزل ۲۰۳- سال‌ها دفتر ما در گرو صهبا بود غزل ۲۰۴- یاد باد آن که نهانت نظری با ما بود غزل ۲۰۵- تا ز میخانه و می نام و نشان خواهد بود غزل ۲۰۶- پیش از اینت بیش از این اندیشه عشاق بود غزل ۲۰۷- یاد باد آن که سر کوی توام منزل بود غزل ۲۰۸- خستگان را چو طلب باشد و قوت نبود غزل ۲۰۹- قتل این خسته به شمشیر تو تقدیر نبود غزل ۲۱۰- دوش در حلقه ما قصه گیسوی تو بود غزل ۲۱۱- دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود غزل ۲۱۲- یک دو جامم دی سحرگه اتفاق افتاده بود غزل ۲۱۳- گوهر مخزن اسرار همان است که بود غزل ۲۱۴- دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود غزل ۲۱۵- به کوی میکده یا رب سحر چه مشغله بود غزل ۲۱۶- آن یار کز او خانه ما جای پری بود غزل ۲۱۷- مسلمانان مرا وقتی دلی بود غزل ۲۱۸- در ازل هر کو به فیض دولت ارزانی بود غزل ۲۱۹- کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود غزل ۲۲۰- از دیده خون دل همه بر روی ما رود غزل ۲۲۱- چو دست بر سر زلفش زنم به تاب رود غزل ۲۲۲- از سر کوی تو هر کو به ملالت برود غزل ۲۲۳- هرگزم نقش تو از لوح دل و جان نرود غزل ۲۲۴- خوشا دلی که مدام از پی نظر نرود غزل ۲۲۵- ساقی حدیث سرو و گل و لاله می‌رود غزل ۲۲۶- ترسم که اشک در غم ما پرده در شود غزل ۲۲۷- گر چه بر واعظ شهر این سخن آسان نشود غزل ۲۲۸- گر من از باغ تو یک میوه بچینم چه شود غزل ۲۲۹- بخت از دهان دوست نشانم نمی‌دهد غزل ۲۳۰- اگر به باده مشکین دلم کشد شاید غزل ۲۳۱- گفتم غم تو دارم گفتا غمت سر آید غزل ۲۳۲- بر سر آنم که گر ز دست برآید غزل ۲۳۳- دست از طلب ندارم تا کام من برآید غزل ۲۳۴- چو آفتاب می از مشرق پیاله برآید غزل ۲۳۵- زهی خجسته زمانی که یار بازآید غزل ۲۳۶- اگر آن طایر قدسی ز درم بازآید غزل ۲۳۷- نفس برآمد و کام از تو بر نمی‌آید غزل ۲۳۸- جهان بر ابروی عید از هلال وسمه کشید غزل ۲۳۹- رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید غزل ۲۴۰- ابر آذاری برآمد باد نوروزی وزید غزل ۲۴۱- معاشران ز حریف شبانه یاد آرید غزل ۲۴۲- بیا که رایت منصور پادشاه رسید غزل ۲۴۳- بوی خوش تو هر که ز باد صبا شنید غزل ۲۴۴- معاشران گره از زلف یار باز کنید غزل ۲۴۵- الا ای طوطی گویای اسرار غزل ۲۴۶- عید است و آخر گل و یاران در انتظار غزل ۲۴۷- صبا ز منزل جانان گذر دریغ مدار غزل ۲۴۸- ای صبا نکهتی از کوی فلانی به من آر غزل ۲۴۹- ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار غزل ۲۵۰- روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر غزل ۲۵۱- شب وصل است و طی شد نامه هجر غزل ۲۵۲- گر بود عمر به میخانه رسم بار دگر غزل ۲۵۳- ای خرم از فروغ رخت لاله زار عمر غزل ۲۵۴- دیگر ز شاخ سرو سهی بلبل صبور غزل ۲۵۵- یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور غزل ۲۵۶- نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر غزل ۲۵۷- روی بنما و مرا گو که ز جان دل برگیر غزل ۲۵۸- هزار شکر که دیدم به کام خویشت باز غزل ۲۵۹- منم که دیده به دیدار دوست کردم باز غزل ۲۶۰- ای سرو ناز حسن که خوش می‌روی به ناز غزل ۲۶۱- درآ که در دل خسته توان درآید باز غزل ۲۶۲- حال خونین دلان که گوید باز غزل ۲۶۳- بیا و کشتی ما در شط شراب انداز غزل ۲۶۴- خیز و در کاسه زر آب طربناک انداز غزل ۲۶۵- برنیامد از تمنای لبت کامم هنوز غزل ۲۶۶- دلم رمیده لولی‌وشیست شورانگیز غزل ۲۶۷- ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس غزل ۲۶۸- گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس غزل ۲۶۹- دلا رفیق سفر بخت نیکخواهت بس غزل ۲۷۰- درد عشقی کشیده‌ام که مپرس غزل ۲۷۱- دارم از زلف سیاهش گله چندان که مپرس غزل ۲۷۲- بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش غزل ۲۷۳- اگر رفیق شفیقی درست پیمان باش غزل ۲۷۴- به دور لاله قدح گیر و بی‌ریا می‌باش غزل ۲۷۵- صوفی گلی بچین و مرقع به خار بخش غزل ۲۷۶- باغبان گر پنج روزی صحبت گل بایدش غزل ۲۷۷- فکر بلبل همه آن است که گل شد یارش غزل ۲۷۸- شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش غزل ۲۷۹- خوشا شیراز و وضع بی‌مثالش غزل ۲۸۰- چو برشکست صبا زلف عنبرافشانش غزل ۲۸۱- یا رب این نوگل خندان که سپردی به منش غزل ۲۸۲- ببرد از من قرار و طاقت و هوش غزل ۲۸۳- سحر ز هاتف غیبم رسید مژده به گوش غزل ۲۸۴- هاتفی از گوشه میخانه دوش غزل ۲۸۵- در عهد پادشاه خطابخش جرم پوش غزل ۲۸۶- دوش با من گفت پنهان کاردانی تیزهوش غزل ۲۸۷- ای همه شکل تو مطبوع و همه جای تو خوش غزل ۲۸۸- کنار آب و پای بید و طبع شعر و یاری خوش غزل ۲۸۹- مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش غزل ۲۹۰- دلم رمیده شد و غافلم من درویش غزل ۲۹۱- ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش غزل ۲۹۲- قسم به حشمت و جاه و جلال شاه شجاع غزل ۲۹۳- بامدادان که ز خلوتگه کاخ ابداع غزل ۲۹۴- در وفای عشق تو مشهور خوبانم چو شمع غزل ۲۹۵- سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ غزل ۲۹۶- طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف غزل ۲۹۷- زبان خامه ندارد سر بیان فراق غزل ۲۹۸- مقام امن و می بی‌غش و رفیق شفیق غزل ۲۹۹- اگر شراب خوری جرعه‌ای فشان بر خاک غزل ۳۰۰- هزار دشمنم ار می‌کنند قصد هلاک غزل ۳۰۱- ای دل ریش مرا با لب تو حق نمک غزل ۳۰۲- خوش خبر باشی ای نسیم شمال غزل ۳۰۳- شممت روح وداد و شمت برق وصال غزل ۳۰۴- دارای جهان نصرت دین خسرو کامل غزل ۳۰۵- به وقت گل شدم از توبه شراب خجل غزل ۳۰۶- اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول غزل ۳۰۷- هر نکته‌ای که گفتم در وصف آن شمایل غزل ۳۰۸- ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل غزل ۳۰۹- عشقبازی و جوانی و شراب لعل فام غزل ۳۱۰- مرحبا طایر فرخ پی فرخنده پیام غزل ۳۱۱- عاشق روی جوانی خوش نوخاسته‌ام غزل ۳۱۲- بشری اذ السلامه حلت بذی سلم غزل ۳۱۳- بازآی ساقیا که هواخواه خدمتم غزل ۳۱۴- دوش بیماری چشم تو ببرد از دستم غزل ۳۱۵- به غیر از آن که بشد دین و دانش از دستم غزل ۳۱۶- زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم غزل ۳۱۷- فاش می‌گویم و از گفته خود دلشادم غزل ۳۱۸- مرا می‌بینی و هر دم زیادت می‌کنی دردم غزل ۳۱۹- سال‌ها پیروی مذهب رندان کردم غزل ۳۲۰- دیشب به سیل اشک ره خواب می‌زدم غزل ۳۲۱- هر چند پیر و خسته دل و ناتوان شدم غزل ۳۲۲- خیال نقش تو در کارگاه دیده کشیدم غزل ۳۲۳- ز دست کوته خود زیر بارم غزل ۳۲۴- گر چه افتاد ز زلفش گرهی در کارم غزل ۳۲۵- گر دست دهد خاک کف پای نگارم غزل ۳۲۶- در نهانخانه عشرت صنمی خوش دارم غزل ۳۲۷- مرا عهدیست با جانان که تا جان در بدن دارم غزل ۳۲۸- من که باشم که بر آن خاطر عاطر گذرم غزل ۳۲۹- جوزا سحر نهاد حمایل برابرم غزل ۳۳۰- تو همچو صبحی و من شمع خلوت سحرم غزل ۳۳۱- به تیغم گر کشد دستش نگیرم غزل ۳۳۲- مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم غزل ۳۳۳- نماز شام غریبان چو گریه آغازم غزل ۳۳۴- گر دست رسد در سر زلفین تو بازم غزل ۳۳۵- در خرابات مغان گر گذر افتد بازم غزل ۳۳۶- مژده وصل تو کو کز سر جان برخیزم غزل ۳۳۷- چرا نه در پی عزم دیار خود باشم غزل ۳۳۸- من دوستدار روی خوش و موی دلکشم غزل ۳۳۹- خیال روی تو چون بگذرد به گلشن چشم غزل ۳۴۰- من که از آتش دل چون خم می در جوشم غزل ۳۴۱- گر من از سرزنش مدعیان اندیشم غزل ۳۴۲- حجاب چهره جان می‌شود غبار تنم غزل ۳۴۳- چل سال بیش رفت که من لاف می‌زنم غزل ۳۴۴- عمریست تا من در طلب هر روز گامی می‌زنم غزل ۳۴۵- بی تو ای سرو روان با گل و گلشن چه کنم غزل ۳۴۶- من نه آن رندم که ترک شاهد و ساغر کنم غزل ۳۴۷- صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم غزل ۳۴۸- دیده دریا کنم و صبر به صحرا فکنم غزل ۳۴۹- دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم غزل ۳۵۰- به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم غزل ۳۵۱- حاشا که من به موسم گل ترک می کنم غزل ۳۵۲- روزگاری شد که در میخانه خدمت می‌کنم غزل ۳۵۳- من ترک عشق شاهد و ساغر نمی‌کنم غزل ۳۵۴- به مژگان سیه کردی هزاران رخنه در دینم غزل ۳۵۵- حالیا مصلحت وقت در آن می‌بینم غزل ۳۵۶- گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم غزل ۳۵۷- در خرابات مغان نور خدا می‌بینم غزل ۳۵۸- غم زمانه که هیچش کران نمی‌بینم غزل ۳۵۹- خرم آن روز کز این منزل ویران بروم غزل ۳۶۰- گر از این منزل ویران به سوی خانه روم غزل ۳۶۱- آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم غزل ۳۶۲- دیدار شد میسر و بوس و کنار هم غزل ۳۶۳- دردم از یار است و درمان نیز هم غزل ۳۶۴- ما بی غمان مست دل از دست داده‌ایم غزل ۳۶۵- عمریست تا به راه غمت رو نهاده‌ایم غزل ۳۶۶- ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده‌ایم غزل ۳۶۷- فتوی پیر مغان دارم و قولیست قدیم غزل ۳۶۸- خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم غزل ۳۶۹- ما ز یاران چشم یاری داشتیم غزل ۳۷۰- صلاح از ما چه می‌جویی که مستان را صلا گفتیم غزل ۳۷۱- ما درس سحر در ره میخانه نهادیم غزل ۳۷۲- بگذار تا ز شارع میخانه بگذریم غزل ۳۷۳- خیز تا خرقه صوفی به خرابات بریم غزل ۳۷۴- بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم غزل ۳۷۵- صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیم غزل ۳۷۶- دوستان وقت گل آن به که به عشرت کوشیم غزل ۳۷۷- ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیم غزل ۳۷۸- ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم غزل ۳۷۹- سرم خوش است و به بانگ بلند می‌گویم غزل ۳۸۰- بارها گفته‌ام و بار دگر می‌گویم غزل ۳۸۱- گر چه ما بندگان پادشهیم غزل ۳۸۲- فاتحه‌ای چو آمدی بر سر خسته‌ای بخوان غزل ۳۸۳- چندان که گفتم غم با طبیبان غزل ۳۸۴- می‌سوزم از فراقت روی از جفا بگردان غزل ۳۸۵- یا رب آن آهوی مشکین به ختن بازرسان غزل ۳۸۶- خدا را کم نشین با خرقه پوشان غزل ۳۸۷- شاه شمشادقدان خسرو شیرین دهنان غزل ۳۸۸- بهار و گل طرب انگیز گشت و توبه شکن غزل ۳۸۹- چو گل هر دم به بویت جامه در تن غزل ۳۹۰- افسر سلطان گل پیدا شد از طرف چمن غزل ۳۹۱- خوشتر از فکر می و جام چه خواهد بودن غزل ۳۹۲- دانی که چیست دولت دیدار یار دیدن غزل ۳۹۳- منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن غزل ۳۹۴- ای روی ماه منظر تو نوبهار حسن غزل ۳۹۵- گلبرگ را ز سنبل مشکین نقاب کن غزل ۳۹۶- صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن غزل ۳۹۷- ز در درآ و شبستان ما منور کن غزل ۳۹۸- ای نور چشم من سخنی هست گوش کن غزل ۳۹۹- کرشمه‌ای کن و بازار ساحری بشکن غزل ۴۰۰- بالابلند عشوه گر نقش باز من غزل ۴۰۱- چون شوم خاک رهش دامن بیفشاند ز من غزل ۴۰۲- نکته‌ای دلکش بگویم خال آن مه رو ببین غزل ۴۰۳- شراب لعل کش و روی مه جبینان بین غزل ۴۰۴- می‌فکن بر صف رندان نظری بهتر از این غزل ۴۰۵- به جان پیر خرابات و حق صحبت او غزل ۴۰۶- گفتا برون شدی به تماشای ماه نو غزل ۴۰۷- مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو غزل ۴۰۸- ای آفتاب آینه دار جمال تو غزل ۴۰۹- ای خونبهای نافه چین خاک راه تو غزل ۴۱۰- ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو غزل ۴۱۱- تاب بنفشه می‌دهد طره مشک سای تو غزل ۴۱۲- مرا چشمیست خون افشان ز دست آن کمان ابرو غزل ۴۱۳- خط عذار یار که بگرفت ماه از او غزل ۴۱۴- گلبن عیش می‌دمد ساقی گلعذار کو غزل ۴۱۵- ای پیک راستان خبر یار ما بگو غزل ۴۱۶- خنک نسیم معنبر شمامه‌ای دلخواه غزل ۴۱۷- عیشم مدام است از لعل دلخواه غزل ۴۱۸- گر تیغ بارد در کوی آن ماه غزل ۴۱۹- وصال او ز عمر جاودان به غزل ۴۲۰- ناگهان پرده برانداخته‌ای یعنی چه غزل ۴۲۱- در سرای مغان رفته بود و آب زده غزل ۴۲۲- ای که با سلسله زلف دراز آمده‌ای غزل ۴۲۳- دوش رفتم به در میکده خواب آلوده غزل ۴۲۴- از من جدا مشو که توام نور دیده‌ای غزل ۴۲۵- دامن کشان همی‌شد در شرب زرکشیده غزل ۴۲۶- از خون دل نوشتم نزدیک دوست نامه غزل ۴۲۷- چراغ روی تو را شمع گشت پروانه غزل ۴۲۸- سحرگاهان که مخمور شبانه غزل ۴۲۹- ساقی بیا که شد قدح لاله پر ز می غزل ۴۳۰- به صوت بلبل و قمری اگر ننوشی می غزل ۴۳۱- لبش می‌بوسم و در می‌کشم می غزل ۴۳۲- مخمور جام عشقم ساقی بده شرابی غزل ۴۳۳- ای که بر ماه از خط مشکین نقاب انداختی غزل ۴۳۴- ای دل مباش یک دم خالی ز عشق و مستی غزل ۴۳۵- با مدعی مگویید اسرار عشق و مستی غزل ۴۳۶- آن غالیه خط گر سوی ما نامه نوشتی غزل ۴۳۷- ای قصه بهشت ز کویت حکایتی غزل ۴۳۸- سبت سلمی بصدغیها فادی غزل ۴۳۹- دیدم به خواب دوش که ماهی برآمدی غزل ۴۴۰- سحر با باد می‌گفتم حدیث آرزومندی غزل ۴۴۱- چه بودی ار دل آن ماه مهربان بودی غزل ۴۴۲- به جان او که گرم دسترس به جان بودی غزل ۴۴۳- چو سرو اگر بخرامی دمی به گلزاری غزل ۴۴۴- شهریست پرظریفان و از هر طرف نگاری غزل ۴۴۵- تو را که هر چه مراد است در جهان داری غزل ۴۴۶- صبا تو نکهت آن زلف مشک بو داری غزل ۴۴۷- بیا با ما مورز این کینه داری غزل ۴۴۸- ای که در کوی خرابات مقامی داری غزل ۴۴۹- ای که مهجوری عشاق روا می‌داری غزل ۴۵۰- روزگاریست که ما را نگران می‌داری غزل ۴۵۱- خوش کرد یاوری فلکت روز داوری غزل ۴۵۲- طفیل هستی عشقند آدمی و پری غزل ۴۵۳- ای که دایم به خویش مغروری غزل ۴۵۴- ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی غزل ۴۵۵- عمر بگذشت به بی‌حاصلی و بوالهوسی غزل ۴۵۶- نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی غزل ۴۵۷- هزار جهد بکردم که یار من باشی غزل ۴۵۸- ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی غزل ۴۵۹- زین خوش رقم که بر گل رخسار می‌کشی غزل ۴۶۰- سلیمی منذ حلت بالعراق غزل ۴۶۱- کتبت قصه شوقی و مدمعی باکی غزل ۴۶۲- یا مبسما یحاکی درجا من اللالی غزل ۴۶۳- سلام الله ما کر اللیالی غزل ۴۶۴- بگرفت کار حسنت چون عشق من کمالی غزل ۴۶۵- رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلی غزل ۴۶۶- این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی غزل ۴۶۷- زان می عشق کز او پخته شود هر خامی غزل ۴۶۸- که برد به نزد شاهان ز من گدا پیامی غزل ۴۶۹- انت رواح رند الحمی و زاد غرامی غزل ۴۷۰- سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی غزل ۴۷۱- ز دلبرم که رساند نوازش قلمی غزل ۴۷۲- احمد الله علی معدله السلطان غزل ۴۷۳- وقت را غنیمت دان آن قدر که بتوانی غزل ۴۷۴- هواخواه توام جانا و می‌دانم که می‌دانی غزل ۴۷۵- گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی غزل ۴۷۶- نسیم صبح سعادت بدان نشان که تو دانی غزل ۴۷۷- دو یار زیرک و از باده کهن دومنی غزل ۴۷۸- نوش کن جام شراب یک منی غزل ۴۷۹- صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنی غزل ۴۸۰- ای که در کشتن ما هیچ مدارا نکنی غزل ۴۸۱- بشنو این نکته که خود را ز غم آزاده کنی غزل ۴۸۲- ای دل به کوی عشق گذاری نمی‌کنی غزل ۴۸۳- سحرگه ره روی در سرزمینی غزل ۴۸۴- تو مگر بر لب آبی به هوس بنشینی غزل ۴۸۵- ساقیا سایه ابر است و بهار و لب جوی غزل ۴۸۶- بلبل ز شاخ سرو به گلبانگ پهلوی غزل ۴۸۷- ای بی‌خبر بکوش که صاحب خبر شوی غزل ۴۸۸- سحرم هاتف میخانه به دولتخواهی غزل ۴۸۹- ای در رخ تو پیدا انوار پادشاهی غزل ۴۹۰- در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی غزل ۴۹۱- به چشم کرده‌ام ابروی ماه سیمایی غزل ۴۹۲- سلامی چو بوی خوش آشنایی غزل ۴۹۳- ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی غزل ۴۹۴- ای دل گر از آن چاه زنخدان به درآیی غزل ۴۹۵- می خواه و گل افشان کن از دهر چه می‌جویی
• قصیده مورد نظر را انتخاب کنید قصیده ۱- شد عرصه زمین چو بساط ارم جوان قصیده ۲- ز دلبری نتوان لاف زد به آسانی قصیده ۳- سپیده‌دم که صبا بوی لطف جان گیرد
• مثنوی مورد نظر را انتخاب کنید مثنوی ۱- الا ای آهوی وحشی کجایی مثنوی ۲- بیا ساقی آن می که حال آورد
• رباعی مورد نظر را انتخاب کنید رباعی ۰۱- جز نقش تو در نظر نیامد ما را رباعی ۰۲- بر گیر شراب طرب‌انگیز و بیا رباعی ۰۳- گفتم که لبت، گفت لبم آب حیات رباعی ۰۴- ماهی که قدش به سرو می‌ماند راست رباعی ۰۵- من باکمر تو در میان کردم دست رباعی ۰۶- تو بدری و خورشید تو را بنده شده‌ست رباعی ۰۷- هر روز دلم به زیر باری دگر است رباعی ۰۸- ماهم که رخش روشنی خور بگرفت رباعی ۰۹- امشب ز غمت میان خون خواهم خفت رباعی ۱۰- نی قصه آن شمع چگل بتوان گفت رباعی ۱۱- اول به وفا می وصالم درداد رباعی ۱۲- نی دولت دنیا به ستم می‌ارزد رباعی ۱۳- هر دوست که دم زد ز وفا دشمن شد رباعی ۱۴- چون غنچه گل قرابه‌پرداز شود رباعی ۱۵- با می به کنار جوی می‌باید بود رباعی ۱۶- این گل ز بر همنفسی می‌آید رباعی ۱۷- از چرخ به هر گونه همی دار امید رباعی ۱۸- ایام شباب است شراب اولیتر رباعی ۱۹- خوبان جهان صید توان کرد به زر رباعی ۲۰- سیلاب گرفت گرد ویرانه عمر رباعی ۲۱- عشق رخ یار بر من زار مگیر رباعی ۲۲- در سنبلش آویختم از روی نیاز رباعی ۲۳- مردی ز کننده در خیبر پرس رباعی ۲۴- چشم تو که سحر بابل است استادش رباعی ۲۵- ای دوست دل از جفای دشمن درکش رباعی ۲۶- ماهی که نظیر خود ندارد به جمال رباعی ۲۷- در باغ چو شد باد صبا دایه گل رباعی ۲۸- لب باز مگیر یک زمان از لب جام رباعی ۲۹- در آرزوی بوس و کنارت مردم رباعی ۳۰- عمری ز پی مراد ضایع دارم رباعی ۳۱- من حاصل عمر خود ندارم جز غم رباعی ۳۲- چون باده ز غم چه بایدت جوشیدن رباعی ۳۳- ای شرمزده غنچه مستور از تو رباعی ۳۴- چشمت که فسون و رنگ می‌بازد از او رباعی ۳۵- ای باد حدیث من نهانش می‌گو رباعی ۳۶- ای سایه سنبلت سمن پرورده رباعی ۳۷- گفتی که تو را شوم مدار اندیشه رباعی ۳۸- آن جام طرب شکار بر دستم نه رباعی ۳۹- با شاهد شوخ شنگ و با بربط و نی رباعی ۴۰- قسام بهشت و دوزخ آن عقده گشای رباعی ۴۱- ای کاش که بخت سازگاری کردی رباعی ۴۲- گر همچو من افتاده این دام شوی
• قطعه مورد نظر را انتخاب کنید قطعه ۰۱- تو نیک و بد خود هم از خود بپرس قطعه ۰۲- سرای مدرسه و بحث علم و طاق و رواق قطعه ۰۳- آصف عهد زمان جان جهان تورانشاه قطعه ۰۴- بهاء الحق و الدین طاب مثواه قطعه ۰۵- قوت شاعره من سحر از فرط ملال قطعه ۰۶- رحمان لایموت چو آن پادشاه را قطعه ۰۷- به عهد سلطنت شاه شیخ ابواسحاق قطعه ۰۸- خسروا گوی فلک در خم چوگان توشد قطعه ۰۹- دادگرا تو را فلک جرعه کش پیاله باد قطعه ۱۰- روح القدس آن سروش فرخ قطعه ۱۱- به سمع خواجه رسان ای ندیم وقت‌شناس قطعه ۱۲- شمه‌ای از داستان عشق شورانگیز ماست قطعه ۱۳- اعظم قوام دولت و دین آنکه بر درش قطعه ۱۴- دل منه بر دنیی و اسباب او قطعه ۱۵- بر سر بازار جانبازان منادی می‌زنند قطعه ۱۶- برادر خواجه عادل طاب مثواه قطعه ۱۷- بر تو خوانم ز دفتر اخلاق قطعه ۱۸- زان حبه خضرا خور کز روی سبک روحی قطعه ۱۹- مجد دین سرور و سلطان قضات اسماعیل قطعه ۲۰- بلبل و سرو و سمن یاسمن و لاله و گل قطعه ۲۱- سال و فال و مال و حال و اصل و نسل و تخت و بخت قطعه ۲۲- سرور اهل عمایم شمع جمع انجمن قطعه ۲۳- دلا دیدی که آن فرزانه فرزند قطعه ۲۴- در این ظلمت‌سرا تا کی به بوی دوست بنشینم قطعه ۲۵- ای معرا اصل عالی جوهرت از حرص و آز قطعه ۲۶- ساقیا پیمانه پر کن زانکه صاحب مجلست قطعه ۲۷- به گوش جان رهی منهی ای ندا در داد قطعه ۲۸- به روز شنبه سادس ز ماه ذی الحجه قطعه ۲۹- به من سلام فرستاد دوستی امروز قطعه ۳۰- گدا اگر گهر پاک داشتی در اصل قطعه ۳۱- آن میوه بهشتی کمد به دستت ای جان قطعه ۳۲- خسروا دادگرا شیردلا بحرکفا قطعه ۳۳- ساقیا باده که اکسیر حیات است بیار قطعه ۳۴- پادشاها لشکر توفیق همراه تو اند